السيد نعمة الله الجزائري ( مترجم : صادق وحسين حسن زاده )

382

قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى )

و او با بالهايش ضربه‌اي بر كاخ زد كه كاخ سه تكّه شد ؛ تكّه‌اي در درياي سرخ فرورفت و تكّه‌اي در هند فرو افتاد و تكّه‌اي نيز در مغرب فرو افتاد . ضحاك گويد : پس از آنكه آن كاخ بلند بنا شد خداوند جبرئيل را شب هنگام فرو فرستاد تا فرعون و يارانش را عذاب كند . در آن شب هزاران هزار قبطي كشته شدند و آنان كه زنده ماندند به ناخوشيهاي فراواني دچار شدند . پيش از فرود آمدن عذاب ، موسي به بني اسرائيل گفت : بره‌هايي را قرباني كنند و خونش را بر آستانه در خانه‌هاي خود بريزند كه به زودي سپاهيان الهي براي عذاب قبطيان فرود مىآيند و خانه‌هايي كه آستانه‌اش خونين باشد عذاب نخواهند كرد . پس از آن بني اسرائيل براي آذوقه راه ، نان فطير پختند و به همراه موسي به سوي درياي سرخ راهي شدند . عذاب الهي ، قبطيان را فرا گرفت و آن شب هفتاد هزار نفر از آنان مردند و فرعون كه عامل عذاب را موسي مىدانست با لشكري انبوه در پي او رفت . موسي در كنار بني اسرائيل و هارون پيشاپيش بني اسرائيل كه ششصد و بيست هزار نفر بودند حركت مىكردند . از سويي فرعون با سپاهي افزون بر يك ميليون و ششصد هزار نفر در پي موسي مىآمد . پس از آن‌كه موسي و بني اسرائيل از آب گذشتند و فرعون و سپاهيانش در دريا غرق شدند موسي دو لشكر كه هريك بيست و چهار هزار نفر بودند آماده كرد . فرمانده‌ى يكي از لشكرها را « يوشع بن نون » و فرمانده‌ى لشگر ديگر را « كالب بن يوحنا » قرار داد . اين دو لشكر به شهرهاي مصر رفتند تا غنيمت‌ها را جمع‌آوري كنند و به شهرها سركشي نمايند . ولي آنان وارد هرشهري كه مىشدند بسياري از خانه‌ها را خالي سكنه مىيافتند و در برخي شهرها تنها زنان و كودكان و بيماران را مىديدند . « 1 » در تفسير علي بن ابراهيم درباره اين آيه آمده است : « وَ قالَ فِرْعَوْنُ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ ما عَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرِي فَأَوْقِدْ لِي يا هامانُ عَلَى الطِّينِ فَاجْعَلْ لِي

--> ( 1 ) . عرائس المجالس ص 169 .